Egypte: een modern vrij land of een discriminerend moslimregime.

Vandaag bekeek ik in het Canvas-programma Vranckx een reportage van Channel 4 over "Egypt's rubbish people". Hier moeten we een duidelijk diplomatisch signaal over geven, want dit kan toch zo niet verder.

Even kort de situatie schetsen. Ongeveer tien miljoen toeristen nemen elk jaar een vlucht naar Egypte om daar mooie wonderen te ontdekken, maar zelden zien ze het echte gelaat van de Egyptische samenleving. Christenen leven tussen het vuil, weggedoken in ghetto's, bang voor hun leven en het leven van hun familie. De Christenen vormen hier een minderheidsgroep, met hen wordt gelachen en ze worden gediscrimineerd. Er zijn verschillende bewijzen dat moslims, die zich tot het christendom wouden bekeren, werden bedreigd, geslagen, vernederd en zelf werden opgesloten omwille van hun overtuiging. In de reportage doet een moeder haar getuigenis, waarbij ze zegt dat haar dochter werd ontvoerd door moslims en dat de Geheime Politie niets doet. Ze worden achteruitgestoken en ten einde raad leven ze verder in hun verdoken leven tussen het vuil.

Ik besloot om na de reportage het verslag van de Human Rights Watch te lezen om er meer over te weten te komen. Het is waar. Christenen worden gediscrimineerd en de geheime dienst van Egypte voert een soort anti-christelijk beleid. Dit kan zo niet meer verder. We moeten als regering, maar nog meer als lid van de Europese Unie en vooral als lid van de Navo een duidelijk diplomatisch signaal zenden naar Egypte toe. Ondanks de pogingen van de Egyptische regering om de gebeurtenissen te maskeren en de vooruitgang van de laatste jaren op humanitaire en diplomatische basis, moeten we vaststellen dat het nog steeds niet goed gaat in Egypte en dat de mensenrechten er nog steeds met een grove korrel zout worden geïnterpreteerd.

De manier waarop de geheime dienst de pers uit de ghetto's probeert te houden en de bevolking hardhandig het zwijgen oplegt, lijken op de manier waarop de Chinese politie optreedt bij opstandigen, onschuldige Chinezen die vechten voor hun leven en hun eigen mensenrechten. We kunnen dit dus niet door de vingers zien.

België is een vrij land, een land waarin de rechten van de mens worden gerespecteerd, een land waarin men een vrij keuze van godsdienst heeft. Als lid van de NAVO en de Europese Unie moeten we samen een diplomatisch teken zenden. We moeten praten met de Egyptische regering over deze praktijken. Hen helpen, waarschuwen en onderrichten! We moeten een moraliserende waarde vormen binnen Europa en in de wereld en dus moeten we erop toezien dat de integriteit van de mens, ongeacht het land waarin hij leeft en de keuzes die hij maakt, niet wordt beschadigd.