Het moest er ooit eens van komen. De tijden van de kartelpartij zijn reeds een geruime tijd voorbij en nu heeft ook het laatste Vlaamse kartel, dat van Sp.a - Vlaams Progressieven, het begeven. Ergens vind ik dit een spijtige zaak, al ben ik ervan overtuigd dat het ideologisch heil kan brengen voor onze partij.
In tijden zoals deze is het belangrijk dat we samen met alle linkse partijen een alternatief moeten vormen voor het afgeleefde en slecht organiseerde rechts in ons land. De economische crisis vraagt om sterke en duidelijke sociale maatregelen, die het voor diegene die het financieel moeilijk krijgen, makkelijker moeten maken om de tijd door te komen. Na deze periode van non-beleid en vooral non-bestuur, moeten wij een duidelijk alternatief vormen. Samen staan we sterk en dit alles zonder onze eigen overtuigingen te gaan negeren.
De splitsing van het kartel kan echter ook een positieve uitwerking hebben op de socialistische partij. Nu kunnen we ons ten volle gooien op onze ideologische overtuigingen. Vanaf nu kunnen we een duidelijk politiek profiel schetsen en opnieuw de mensen trachten te overtuigen van onze standpunten. We moeten ons sterk maken. "Rood is troef!" Samen moeten we ons profileren en naar de kiezer trekken met ons sterk partijprogramma. We moeten niet rouwen over het verlies van onze kartelpartner, maar ons verheugen over de toekomst, de heropkomst van het links, sociaal democratisch gedachtegoed en de goede samenwerking die we gedurende jaren gehad hebben met de links-liberale partij.
Zien we in het ruzie-scenario van de Vlaams Progressieven een herhaling van hetgeen destijds binnen de Volksunie gebeurd is? Geen idee, maar het zou in ieder geval niet wenselijk zijn voor de Vlaams Progressieven, een afsplitsing van een afsplitsing van een afsplitsing, lijkt me geen goede ideologische startplaats voor de verkiezingen van 2009.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten