Het beeld dat we naar de buitenwereld toe willen geven over België lijkt me op zijn minst een beetje belachelijk. Meneer De Crem heeft in vroegere tijden al meer dan eens bewezen dat hij totaal niet geschikt is om minister van defensie te zijn. In de vorige legislatuur blonk hij uit omdat hij een kei bleek te zijn in het interpelleren van toenmalig minister van defensie André Flahaut. Toen heeft hij ooit gezworen dat hij ervoor zou zorgen dat Flahaut zijn zwanenzang zong in het parlement en die heeft minister Flahaut gezongen. Nu wordt het tijd dat De Crem zijn zwanenzang zingt in de huidige legislatuur.Er zijn heel veel negatieve reacties op de blog van Nathalie Lubbe, het meisje die het wangedrag van de minister en zijn, al dan niet nutteloze, buitenlandse delegatie aan het licht bracht, maar die vind ik totaal onterecht. Zij heeft, meer dan De Crem tot nog toe heeft gedaan, België een dienst bewezen door dit aan het licht te brengen. Ze heeft geen wetten overtreden en er bestaat nog steeds zoiets als vrije meningsuiting (en meer dan ooit persvrijheid). Ik vind het zelfs moedig dat ze zo'n stap heeft ondernomen en ik wil hier en nu getuigen dat ik in haar plaats net hetzelfde had gedaan en daarom niet op een even vriendelijke manier.
Ik ga er vanuit dat je als politicus, niet in het minst als minister, een voorbeeldfunctie hebt. Je vertegenwoordigt ons land in belangrijke vergaderingen en raden, draagt een beeld uit van wie wij zijn en bent (hopelijk) een toonbeeld van diplomatie in staatsbezoeken aan andere landen. Kortom als minister ben je altijd in functie, zelfs wanneer je misschien niet met werkzaken bezig bent. Over de vrije tijd van de minister in België spreek ik me niet uit, maar wanneer hij met een delegatie in het buitenland vertoeft om (volgens hem) belangrijke contacten te hebben met buitenlandse diplomaten, is hij in functie vanaf het moment dat hij het grondgebied België verlaat, tot het moment dat hij hier terug in België aankomt. De Crem was dus ten alle tijde in New York in functie en zo'n gedrag is nu eenmaal niet aanvaardbaar voor een minister. Een gevoel van plaatsvervangende schaamte bekroop me toen ik hierover las.
Nog maar eens heeft de regering Leterme I zijn incompetentie aan het volk bewezen. Onbekwaam, zonder diplomatie en dossierkennis. Verhofstadt zou lachen om zo'n amateurisme. Ik hoop dat De Crem en in mindere mate ook Leterme binnenkort hun zwanenzang zingen in het parlement, want dit is niet goed voor de bevolking, dit is niet goed voor het beeld dat men heeft over België, dit is zelfs niet goed voor het 'grote' Vlaanderen, waar men zo graag over pocht.
2 opmerkingen:
Ik citeer: "Ze heeft geen wetten overtreden en er bestaat nog steeds zoiets als vrije meningsuiting (en meer dan ooit persvrijheid)"
Gelieve dan reacties op deze blogberichten ook te laten staan in plaats van ze te verwijderen, dank u.
Ik citeer nogmaals: "Verhofstadt zou lachen om zo'n amateurisme."
Blijkbaar wordt maar al te gauw vergeten dat Verhofstadt zelf een vreselijke amateur was. De huidige crisis is zeker niet volledig te wijten aan de incompetentie van de huidige regering (het woord regering hier enkel om te duiden over wie het gaat), integendeel, het is dankzij acht jaar wanbeleid onder Paars en Verhofstadt dat we met de huidige impasse zitten opgescheept. Jaar na jaar begrotingen virtueel in evenwicht brengen, in tussentijd de staatsschuld ferm verhogen, de belastingdruk opdrijven en ga zo maar door.
En dan kom Leterme. Die man moet een regering vormen terwijl de Franstaligen hardnekkig weigeren weten te respecteren. Niet moeilijk dat een land onbestuurbaar wordt...
Een terugkeer naar Verhofstadt zou nefaster zijn dat Leterme laten voortdoen. De goed-nieuws-show is voorbij, zoiets werkt niet. Dat is de echte realtiteit die men moet inzien. Iedereen probeert krampachtig een federale regering bijeen te houden en een virtueel land te besturen, terwijl alsmaar op een zeer pijnlijke manier duidelijk wordt dat dit land failliet is. Een 'zwanenzang' voor Leterme betekent waarschijnlijk ook de zwanenzang voor België, zeker als Leterme vroegtijdig een punt zet achter zijn premierschap. Dan komt het land in een zeer benarde positie: nieuwe verkiezingen uitschrijven gaat in tegen de wet, want elke nieuwe verkiezing is ongrondwettelijk.
Er is geen toekomst meer, dat is het enige besluit
We hebben gewoon teveel ministers voor een landje van 10 miljoen zielen (ter vergelijking stad Parijs = 12 miljoen inwoners). Altijd is er wel één bezig met te parasiteren.
In plaats van beter bestuur hebben we vooral MEER bestuur
Als een bende plunderaars hebben de deelregeringen de afgelopen jaren stelselmatig zoveel mogelijk bevoegdheden van de federale regering weggeroofd.
Hun beweegredenen daarvoor zijn allerminst een beter bestuur want na meer dan 25 jaar (te) verregaande hervormingen hebben we weliswaar veel meer (en vooral een veel duurder) maar allerminst een beter bestuur.
Het Belgisch federalisme staat niet langer meer tot dienst van zijn bevolking maar lijkt uitsluitend nog een bij uitstek geschikt "tool" om steeds meer bestuursmandaten te genereren waarmee men zich dan alle privileges die dit ambt met zich meebrengt complexloos kunnen laten welgevallen.
Als echte bloedzuigers ontnemen ze zo het land zijn slagkracht en weerbaarheid wat op middenlange termijn een verregaande verzwakking van onze economie tot onvermijdelijk gevolg zal hebben.
We zijn met z’n allen als het ware de gedweeë gijzelaars geworden van een exponentieel uitdijend bestuursapparaat waar niemand nog vat op lijkt te hebben.
De huidige toestand begint heel erg te lijken op die dewelke men in Frankrijk kende voor de revolutie, 1 land verscheurt en onbestuurbaar geworden door 13 regeringen en drie standen. Regeringen waarin allerlei parvenu’s zetelden en waarbij van enige waarachtige visie of goed bestuur van langs om minder sprake was.
De edelen en religieuzen van toen zijn hier echter vervangen door opportunisten van allerlei pluimage voor wie partij-ideologie ondergeschikt is geworden aan de eigen positie.
Het kiezerspubliek is hier de speelbal is geworden dat naar hartelust kan worden ingezet als pasmunt en onderpand.
Voltaire had het goed gezien toen hij verkondigde dat indien men de verkeerde weg inslaat een heel eind moet lopen.
Een reactie posten