Afgelopen week was het opnieuw verzamelen geblazen in Brussel. De staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone bogen zich er over een nieuw pact met het oog op een sterkere coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten. En met succes, want aan het eind van de top kwam het heugelijke nieuws dat het pact door alle landen van de eurozone werd goedgekeurd. Een eerste stap naar de hervorming en versterking van het economische Europa, maar is dit een goede hervorming of speelt Europa met de welvaart en het welzijn van haar eigen bevolking? Het verdict is hard: too little, too late!
Bovendien ligt ons sociaal model en het sociaal overleg zwaar onder vuur in Europa en als het gaat over de sociale doelstellingen binnen de EU2020-doelstellingen kunnen we enkel concluderen dat de Europese regeringsleiders en staatshoofden op dit moment niet de keuze maken voor een sociaal Europa waarin haar het welzijn en de welvaart van haar bevolking centraal staat. Het pact dat de sterkere coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten voor ogen heeft, trekt een zeer strikte en rechts economische kaart. Ook de loonevolutie komt in beeld. Hoewel Van Rompuy zelf verklaart dat de manoevreerruimte voor de lidstaten zeer groot blijft, zal het voor ons land bijzonder moeilijk worden om ons huidige loonindexeringssysteem in stand te houden.
Echte keuzes voor de toekomst worden echter niet gemaakt. Een Europese financiële transactietaks wordt slechts vaag vernoemd. Nochtans remt een financiële transactietaks de financiële speculatie af en wordt er meer stabiliteit in het economische en financiële systeem gebracht. Daarnaast zorgt zo'n financiële transactietaks natuurlijk ook voor inkomsten voor Europa.
Daarnaast moeten we ervoor zorgen dat Europa en haar lidstaten sterker worden. Geef de lidstaten daarom de mogelijkheid om aan collectief schuldenbeheer te doen. Zo komt er geld vrij bij de lidstaten om aan schuldafbouw te doen, maar ook om tegelijkertijd toekomstgericht te gaan investeren.
Maar laat ons vooral niet vergeten om ook te werken aan dat sociale en duurzame Europa. Dat gebeurt voorlopig nog veel te weinig. Een ambitieuze sociale agenda op Europees niveau is noodzakelijk voor een sterk en gedragen economisch beleid. Nochtans zijn er op Europees niveau heel wat hefbomen voor een sociaal beleid dat een meerwaarde biedt voor een sterker economisch bestuur. Het kan niet langer dat landen als Duitsland, waar de armoede de laatste jaren gigantisch gestegen is , worden geloofd voor hun sociaal-economisch beleid dat het welzijn van mensen onder curatele plaatst.
Het is nu aan de Europese unie om fundamentele keuzes te maken die haar richting voor de toekomst zullen bepalen en laat ons hopen dat we niet op de huidige koers blijven verder gaan. Europa moet investeren om als regio sociaal, duurzaam, innovatief en economisch sterk te worden. Zoiets kan echter niet met het too little, too late beleid waar nu voor wordt gekozen. De keuze is duidelijk: een Europa dat achterloopt of een Europa van de toekomst. Voor welk Europa kies jij?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten