De ogen zijn de vensters van de ziel. Ditmaal waren het ogen zo zwart als een donkere winternacht. Ik spreek dan over de ogen van Filip Dewinter. Nogmaals geldt het spreekwoord: blaffende honden bijten niet, maar waar trek je de grens tussen een mening en een racistisch zwijn dat zijn plaats nog niet kent?
Voor de mensen die even helemaal het noorden kwijt zijn. Ik heb het over een uitlating van het kopstuk van Vlaams Belang. Hij verklaarde: 'Moeten we een wet, die geldt voor 95% van de bevolking, veranderen omdat er 5% abnormalen zijn?' De wet is de adoptiewet en met de 5% abnormalen bedoelt hij holebi-koppels. Diezelfde dag had ik een gesprek/debat met zijn partijgenoot Bruno Stevenheyden, die zei dat enkel de meest ideale vorm van het gezin goed kan zijn voor een kind. Maar wat is dan ideaal?
Mijn agenda bewijst me dat ik wel degelijk leef in het jaar 2008, de 21ste eeuw en dat nog in het verenigde continent Europa. Europa, vroeger een gebied dat leed onder interne verdeeldheid en rivaliteit, profileert zich nu als een -steeds uitbreidend- gebied waar solidariteit en eenheid de plak zwaaien. Wij, in ons kleine Belgenlandje, vormen de vreemde eend in de bijt. Separatisme, rivaliteit en onverdraagzaamheid... Enkele woorden waar bepaalde oppositiepartijen zich elke dag sterker in profileren.
Inderdaad beste lezer! Dit is een oproep voor verdraagzaamheid, de zoveelste op rij, maar ditmaal niet enkel een oproep voor een verdraagzame maatschappij, maar ook om verdraagzame politiek. Elke partij heeft zijn standpunten, maar respecteer elkaar en elkaars standpunten. Laat ons onze aandacht richten op de belangrijke punten. Sociale zekerheid, milieubehoud, onderwijs,... en dit voor alle bevolkingsgroepen. Niet enkel voor de vette burger.
Ik ben Vlaams, Europees, maar bovenal: solidair!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten