donderdag 26 juni 2008

Racisme of het stokpaardje van onze maatschappij.

Om het met de geniale woorden van Rik Pinxten te verspreiden:
Kritiek is één van de belangrijkste - en misschien wel de enige - bijdrage van de westerse beschaving aan de wereld.
Geniale woorden, die naar mijn mening, niet meer waarheid kunnen bevatten. Zes jaar lang leefde ik in een stad waar de 'Melting Pot' een alomtegenwoordig feit is geworden. De mix van verschillende culturen leeft in verschillende Belgische steden (om slechts één voorbeeld te noemen: Antwerpen, de stad der extremen), maar waar trekken we de grens tussen het vreedzame samenleven en het platvloers beoordelen van ongekende culturen?

Eén van de grootste problemen waar onze multiculturele samenleving mee in aanraking komt, is ongetwijfeld bevooroordeling. Steeds meer en meer vraag ik me af of elke flamingant die graag pejoratieve zegswijzen toepast op, al dan niet geïntegreerde, immigranten, ook daadwerkelijk al in aanvaring is gekomen met één van hen of men het doet omdat uit de boot vallen geen optie is. 

Groepsdruk is iets waar, onder andere ook de reclame, guitig gebruik van maakt, maar is dit eeuwenoude tafereel nu ook het propagandamiddel van extreem-rechtse en racistische groepen geworden? 

Wanneer ik iemand in zijn auto hoor schelden op anderen die halt houden aan het zebrapad om drie Turkse kinderen de kans te geven om de straat over te steken of iemand de middelvinger zie opsteken, terwijl die uit volle borst de woorden: Vuile Makak! roept naar een Marokkaanse vrouw die iets verderop loopt, vraag ik me af: waar gaan we heen?

Als je als Belg kan accepteren dat jij groot bent en de andere klein, jij hetero bent en de andere homo, jij graag shorts draagt, terwijl de andere het eerder voor een lange broek heeft, kan je dan niet accepteren dat jij Christen bent en zij moslim zijn?

Sta mij toe even het licht te werpen op de Holocaust. Het zondebok-mechanisme is theorie waarbij men ervan uitgaat dat de zwakste groep van de maatschappij automatisch de schuld krijgt voor grote crisissen en problemen. Vroeger waren dat de joden, daar zij de pest en de economische crisis als schuldigen moesten ondergaan. In ons 'moderne' België zie ik meer en meer dat het zondebok-mechanisme in werking treedt tegen de islamitische gemeenschap en dat dan nog om geen duidelijke reden.

De rol van de media speelt hierbij ongetwijfeld een heel belangrijke rol, want zinnen als: "het zal wel weer een turk geweest zijn" of het nog meer beledigende "Ga terug naar uw eigen land, vuile makak!" zijn niet meer uit onze samenleving weg te denken. Iedereen kent wel iemand wiens tong zich regelmatig vuil maakt aan dergelijke uitspraken. Aan die mensen stel ik even deze vraag: wat voor nut heeft het? Voel jij je beter na het uitschelden van die mensen?

Ik heb in alle opzichten respect voor hen en ik kan eerlijk toegeven dat ik er nog nooit problemen mee heb gehad. België is een land met een eigen cultuur, maar cultuur is voor een groot deel ook eigenheid. Jij bepaalt zelf wie je bent en wat je doet. Je maakt je eigen cultuur.

Dus opnieuw plaats ik een korte oproep tot verdraagzaamheid, tolerantie en een multiculturele samenleving. Begrijp me dan ook niet verkeerd: ik ben voor integratie en respect van beide kanten, maar ook voor culturele eigenheid (zolang die de morele normen en waarden niet overschrijdt). 

Geen opmerkingen: