Toen de regering ruiterlijk moest toegeven dat er een klein rekenfoutje had plaatsgevonden, waren de blozende kaakjes niet misplaatst. We gingen er als dusdanig ook vanuit dat de fout per ongeluk in de begroting was geslopen en vertrouwden dan ook op de kinderlijke onschuld van de regeringsleiders, maar wat moet je dan denken wanneer die zogenaamde fout elders in de begroting weer opduikt!
Ik heb het hier over het verhogen van de budgetten van de experts van de federale regering. Toen deze schandalig groot bleken te zijn geworden, gaf Leterme I toe dat er een foutje had plaatsgevonden en om de gemoederen te bedaren, werd het foutje aangepast. Alles opnieuw peis en vree, maar niet voor lang. Onlangs raakte bekend dat de regering ruim 63 miljoen euro voorziet voor de werking van haar kabinetten, een forse stijging met ongeveer 8,5 miljoen euro.
Wanneer we iets verder kijken dan onze neus lang is, wordt het duidelijk waarvoor deze 8,5 miljoen dan wel bestemd zou zijn. Deze zou namelijk het 'foutje' in de begroting moeten opvangen en zou daarom ook gebruikt worden om meer experts aan te trekken.
Maar het begrotingsabsurdisme rijkt veel verder. Leterme I beloofde mensen een verhoging van de koopkracht en die is er nu ook daadwerkelijk gekomen... voor de koning. Met een riante dotatie van 13 miljoen moet het koningshuis zien rond te komen, een dotatie-stijging van ongeveer 5%. En dit alles om ervoor te zorgen dat onze koning zijn koopkracht zou behouden! Prins Laurent hoeft nu hopelijk niet meer te klagen over zijn 'leefloon' en kan nu misschien als lid van de koninklijke familie ook eens gaan nadenken over welke maatregelen er zouden kunnen komen voor Jan modaal.
Kortom het hoofdstuk 'begrotingsabsurdisme' is nog steeds niet afgelopen. Wat door sommige partijvoorzitters wordt gezien als een echte begroting lijkt verdacht veel op een pakket harde en asociale maatregelen, waar het doorsnee gezin in België weinig mee opschiet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten